Trip To Chiang Rai

posted on 06 Mar 2010 12:59 by happyjourney

ไปเชียงรายมาคะ ตั้งใจจะไปภูชี้ฟ้าอย่างแรง คราวที่แล้วเที่ยวแต่ในเมือง

คราวนี้ออกนอกเมืองซะนิดนึง หวังว่า คราวหน้าก็จะไปได้ไกลกว่านี้

วันแรกของการเดินทาง ก็ต้องพึ่ง one 2 go คะ มันเร็วดี (ได้ข่าวว่ารถไฟไทยมีแมงสาป อึ๋ยๆ กลัวจัดๆ)

เอาวะ 4500 บาท ไปกลับ (เพื่อหลีกเลี่ยงแมงสาป *_*!)

 

มาถึงดอนเมือง อุ๊แม่เจ้า มันประหยัดไฟกันขนาดนั้น

คงไม่มีใครรู้สึกอะไร ถ้าไม่เคยเห็นดอนเมืองสมัยเฟื่องฟู

ไฟสว่างโล่ คนเป็นล้าน เคาเตอร์ เปิดมันทุกอัน

ตอนนี้ เหลือ 3 เคาเตอร์เองคะ พร้อมเสียงประกาศ

ภูเก็ตมีอีกมั๊ยคะ!!!! (ชั้นอยู่ บขส หรือนี่ เอิ๊ก) งง

 

สนามบินเชียงราย!!!

ความรู้สึกแรก คือ ภูธรมั่กๆ เงียบได้ใจ แต่จะเอาอะไรมาก ถ้าคึกคักเท่าสุวรรณภูมิสิ น่าเป็นห่วง

ถนนจากสนามบินไปยังตัวเมืองยังเหมือนเดิมไม่ต่างจากปีที่แล้ว

แม้แต่ต้นไม้ก็ไม่โตขึ้น แป่ว -_-!

 

วันแรกไปกินอาหารที่ภูแล

อืม อร่อยดี เมืองแต้ๆ แต่ว่า ไข่เจียวฟูมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ฟูไปไหนไม่รู้เรื่อง ฟูแบบ เหมือนแป้งขนมปังทอด

ความรู้สึกตอนนั้นคือ อยากถ่ายรูปมากๆ เพื่อเป็นพยานความฟู

แต่อายเค้า เด๋วจะหาว่า กทม เราไม่มีไข่เจียว!

เลยระงับความคิดไว้

 

วันถัดมา จำไม่ได้ว่าทำอะไรมั่ง นอน กิน แล้วก็กิน นอน

อ้อ นึกออกแล้ว เข้าไปในเมือง โซ้ยมื้อเช้า

ข้าวซอยกับหนูจีนแกงเขียวหวาน อึ้มมมม อร่อยอะ

ร้านนี้หร่อยมั่กๆ ถ้ามีโอกาสจะไปกินอีก

ชท่อร้านคุณยาย อยู่ที่...ไหนไม่รู้ เพราะงงกับถนน มากๆ

 

ตอนบ่าย ไปนั่งเล่นร้านกาแฟ Le Petit น่ารักซะ


 

 

 

นั่งไปซักแพ้บๆ ก็ได้เวลาไปนั่งรถตู้ขึ้นภู

โอ้ว ทางมันช่างคดเคี้ยวเลี้ยวลดซะจริงๆ

แล้วเราก็ได้ขึ้นภูสมใจ

ความรู้สึกมากมายพร่างพรูมาพร้อมๆกัน

เรียงลำดับความมากน้อยตามนี้

  1. ร้อน (ทำไมไม่หนาวเนี่ย ภูนะ ไม่ใช่ทะเลทราย)
  2. มึน อยากอ้วกเล็กน้อยถึงปานกลาง
  3. เตียงนอน อยู่ไหนอะ ฉานจะไปหาเธอ
  4. หิว ยังไม่ได้กินข้าวกลางวันเรย (แต่แอบซัดมาม่าบนรถ เอิ๊ก)

พักผ่อนตามอัธยาศัยเรียบร้อย ป้าแม่บ้านก็ใจดีมาทอดไข่เจียวให้กิน

อื้มมมมมมม อร่อย

แต่ยังไม่พอ คนเราอยู่ได้ด้วยท้อง

ก็เลยเดินไปหามินิมาร์ท ป้าบอกไม่ไกล 2 โลเอง -_-!

สองโลป้ามันเท่ากับสิบโลหนูอะดิ

โค ตะ ระ ไกลเลย....... โบกคะ คราวนี้เลยต้องโบกรถ

ลุงใจดีจอดรับด้วยอะ แต่ลุงคะ ซิ่งไปป่าวคะ

หนูจะหลุดออกจากกะบะลุงแล้วคะ

ก้นหนูก็กระแทกเจ็บมากๆเลยคะ

เลยต้องนั่งท่า ตอนจะอึ แบบนั่งยองๆอะ (อุบาทว์จังเลย)

พอได้ขนมสมใจ ก็โบกอีกคะ กลับที่พักไปโซ้ยมื้อเย็น

เป็นมื้อเย็นที่อลังการมาก กับข้าว 5 อย่าง

ไอ้เราก็บอกป้าคะ เยอะไปคะ ป้าเอาจานมาแบ่งเหอะคะ

กินไม่หมดหนูเสียดาย แต่ป้าแกก็ไม่มาแบ่ง

ผลปรากฏว่า หมดคะ *-*

หมดทุกอย่างเลย ไม่เหลือ เพราะ หร่อยจังฮู้

เค้าทำอาหารใช้ได้เลยนะเนี่ย

อยู่บนภูซักอาทิตย์นึงฉานคง อ้วนดำๆ เห่อๆๆๆ

 

 

กินแล้วต้องทำอะไรคะ

คำตอบก็คือ นอน....

นอนคะนอน นอนจนตีสาม ตื่นมาพร้อมกับไข้ขึ้น

ก็ห้องนอนไม่มีแอร์อะ อุณหภูมิเลยไม่ปกติ

ไข้ขึ้นเลยคะ เลยต้องซัดพาราไป 2 เม็ด

แล้วนอนต่อ....คร้อกกกกกกกกกกก

 

ตีห้าก่า..... ป็อกๆๆๆ

รถขึ้นภูมาแล้วคร้าบบบบบบบบบบบบบ

กรี๊ด ฉานยังอยู่ในชุดนอนอยู่เรยยยยยยย

ค่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แล้วก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำ ล้างหน้า เปลี่ยนเสื้อ

มาแล้วคะ

(สังเกตุดีๆ ไม่ได้แปรงฟันคะ แหะ)

ทางขึ้นภู มืดได้ใจ ลมก็แรง

ชอบมากๆๆๆ ทั่งง่วงทั้งหนาว

แล้วเราก็ต้องไปนั่งฟักโรแมนติกตามเก้าอี้ข้างทาง

 

 

ตอนนั้นฟ้าก็มืดๆอยู่ นั่งจับมือคนข้างๆ

อืมมม อบอุ่นดีนะ........

 

เมื่อยละ ไว้เล่าต่อ ภาค 2....................

 

 

Comment

Comment:

Tweet